zondag 19 juni 2011

Glimpjes

In een droom zie ik in een moment een glimp van Thuis. Deze droom is geen droom, want het is echt. Dit moment is geen moment, want daar is geen tijd. En deze woorden zijn slechts woorden, want daar zijn geen woorden. Ik zie jou en mij, maar eigenlijk zie ik ons, want daar is geen onderscheid. Ik zie wat er is, onze stralende glimlach, want daar is alleen maar Liefde. Ik zie hoe wij hebben bedacht dat wij een spel op aarde zullen spelen. Dat jij mijn broer speelt en ik je zus. Onze vader en moeder hebben we uitgekozen en we hebben nog een broer en enkele zussen die mee zullen spelen. We weten dat we veel van elkaar houden, maar in het spel vergeten we dat en zullen slechts met een glimpje van onszelf dit spel spelen. We spelen ieder een ander glimpje en zullen spelen dat we mijlenver uit elkaar groeien. We bedenken enkele hindernissen die ons daarbij helpen, maar ook enkele geheugensteuntjes die ons herinneren aan wie wij werkelijk zijn. En uiteindelijk ontdekken we dat we spelen en groeien in Liefde en Licht. Dan word ik wakker en het regent.


Regendruppels
weerspiegelen het zonlicht
van ver achter wolken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen